Peperazzi Blog

De eerste "oorlogswond"

De dag begon vandaag een beetje anders dan we gepland hadden. In onze voorbereidingen voor een tripje naar Biltmore, gleed Alex uit in de douche terwijl hij zijn vinger in het doucheputje had gestoken. Door zijn val schraapte hij een flink stuk vel van zijn ringvinger en dat bloedde als een rund. Alle huidlagen waren weg en we zaten naar een groot gat te kijken. Alex wist niet wat hem overkwam en we mochten er ook niet aankomen, dus zo goed en kwaad als het kon hebben we een lapje om zijn hand gehouden en zijn we naar de eerste hulp gesneld.

Gelukkig was er geen kip en konden we snel bij een verpleegster en dokter terecht. Het zag er allemaal lelijk uit maar gelukkig viel het uiteindelijk mee. Een tetanusprik had hij een maand geleden nog gehad, de wond werd schoongemaakt en afgeplakt met een speciale pleister waarvan we nog een stapeltje hebben meegekregen. De komende 5 dagen moeten we de boel goed verzorgen en dan komt alles weer goed. Geen hechtingen dus, maar de dokter waarschuwde al dat die dag in de toekomst nog wel komt.

Een taveerne in Antler Hill Village

Na van de schrik bekomen te zijn, zagen we geen reden om niet alsnog naar Biltmore te rijden. We zijn hier weliswaar anderhalve week geleden nog geweest, maar dit weekend werd het Antler Hill Village officieel geopend. Dit stuk hadden we nog niet eerder gezien en we hadden gehoord dat het voor kinderen erg leuk is. Dat was zeker niet gelogen, Alexander vond het daar prachtig. En het was ook echt heel mooi gemaakt, een soort minidorpje met oude landbouwwerktuigen, dieren, live muziek en ouderwetse spellen, dit alles fraai aangekleed in Biltmore stijl. Alex vond van alle dingen die hij gezien en gedaan heeft de met een touwtje aan elkaar verbonden conservenblikken nog wel het mooiste. Toen we hem hier eindelijk wegsleepten, zette hij het flink op een brullen om zijn ongenoegen duidelijk te maken!

Het is maar goed dat we (nog) geen traditie hebben voor het verstoppen van chocolade-eieren in de tuin, want die zouden vandaag heel zeker gesmolten zijn! We genieten hier van tropische dagen want het kwik haalt nu moeiteloos de 30 graden. Terwijl de meeste mensen vanmorgen in de kerk zaten, zijn we eerst onze wekelijkse boodschappen gaan doen in een heerlijk rustige supermarkt.

‘s Middags zijn we naar het Val-du-mar park gegaan, een sport- en speelpark dat echt vlakbij huis ligt, maar waar we om de een of andere reden met Alex nog nooit geweest zijn. Hier liggen voetbalvelden, een American football-veld, een frisbeebaan in de eromheen gelegen bossen en een schitterende speeltuin. Vreemd genoeg was er geen mens, terwijl het in de middag was en de kerkdiensten toch al lang afgelopen waren.

Het gaf Alex de gelegenheid om op zijn gemak alles te bekijken, omdat hij eigenlijk nog net een beetje te klein is voor alle speeltoestellen die hier staan. Maar met een beetje hulp van papa komt hij toch al een heel eind. Het nadeel van het hete weer is dat de speeltoestellen, vooral in de brandende middagzon, zeer heet worden en het gevoelige huidje van zo’n kleine smurf zich er serieus aan kan branden. We zijn dus maar niet al te lang in de speeltuin gebleven en zijn een plekje gaan zoeken in de schaduw, waar we wat gelezen en gespeeld hebben. Hiervan volgt in de komende dagen nog wel een filmpje.

[UPDATE] Het tweede filmpje is inmiddels toegevoegd. Veel kijkplezier!

Als het 29 graden is, hoef je niet zo veel kleren aan

Zaten we vorig weekend nog te klagen over de regen, nu kunnen we zeuren dat de zonnebrandolie wel heel hard gaat. Van het ene op het andere moment is het geen lente maar zomer, met temperaturen van vandaag al 29 graden en morgen, Goede Vrijdag, doen we er nog een paar graadjes bij. Dan weet je weer dat je in het zuiden van de VS woont. Maar ook voor deze streken is het ongebruikelijk warm, vandaag is een warmterecord gebroken terwijl we afgelopen winter nog een heleboel sneeuw en kourecords verpulverd hebben. Jaja, het zijn de tijden van extremen.

Alex heeft nu dus geen dikke broeken en truien meer aan, maar kan in zijn allerkortste kleertjes naar buiten. We smeren hem goed in en proberen hem steeds zijn pet op te zetten, iets wat soms een poosje goed gaat en soms dumpt hij het ding direct in het water. Gelukkig hebben we er een aantal op voorraad. Van wie hij het heeft weten we trouwens nog steeds niet, maar die kleine boef van ons heeft al een mooi zomers kleurtje te pakken. In tegenstelling tot mama verbrandt hij niet snel. Evengoed opletten in de hete zon natuurlijk, en vooral als er ook nog eens water bij komt kijken. Alex vindt het wel prima allemaal, als het betekent dat hij lekker buiten kan spelen laat hij zich (voor zijn doen) geduldig insmeren!