Dit blogbericht schrijf ik, vreemd genoeg, in alle rust. Alex en Nova slapen, Rob is een avond Dungeons and Dragons spelen met vrienden en opa en oma Eindhoven zijn vanmiddag weer op het vliegtuig naar huis gestapt. Het is stil in huis, en na de dolle boel van de afgelopen vier weken is het dus ijzingwekkend rustig.
Alex heeft er lol in
Als ik terug denk aan vorig weekend, kan het verschil niet groter zijn. Op zaterdagmorgen was de ‘graduation ceremony’ (afstudeerceremonie) op de peuterspeelzaal van Alex. De kindjes van vijf beginnen in augustus officieel aan hun eerste schooljaar en zodoende kregen zij een ‘diploma’ uitgereikt. Hiervoor mochten ze een heuse zgn. cap en gown aan, een afstudeertenue dat iedereen die wel eens iemand ziet afstuderen in een Amerikaanse film voor de geest zal kunnen halen. De kindjes van drie en vier hadden een aantal liedjes ingestudeerd om het geheel leuk aan te kleden. Het was dus Alex zijn eerste optreden!
Om 10.00 begon het feest en de ukkies stonden mooi opgesteld. Alex had er aanvankelijk niet zo’n zin in en trok een pruillip. Maar eenmaal tussen zijn klasgenootjes kwam hij toch op gang. Zijn juffrouw Pam had flink haar best gedaan en het was af en toe lachen tot tranen aan toe zoals die ukkepukken hun show afdraaiden. Alex werd per lied enthousiaster en we hoorden hem zingen over kleuren, dagen van de week, maanden in het jaar, nummers en vaardigheden. Een genot om naar te kijken en na afloop was er lekkere taart toe. Hartstikke mooi allemaal!
Van de peuterspeelzaal reden we vervolgens door naar het cultureel centrum in Mauldin. In een krantje hadden we gezien dat hier een expositie was van een aantal modeltreinenclubs. Je mocht er gratis naar binnen om te bekijken wat ze allemaal in huis hadden. Alex wist niet dat we dit zouden gaan doen, maar oh, wat was hij onder de indruk. Als het aan hem had gelegen, waren we de hele dag gebleven. Het was ook echt leuk opgezet, veel knopjes om op te duwen en zowel Alex als Nova mocht Thomas de Trein een keer besturen. Het cultureel centrum zelf lag in een aardig hoekje dat fraai aangekleed was in het groen, ook de moeite waard om een paar kiekjes te nemen.
Alex is soms een echte grote broer
Van Mauldin was het nog maar een klein stukje naar Greenville en aangezien we toch al een eind op weg waren, leek het ons wel aardig om naar de dierentuin te rijden. We stopten eerst bij een Thais restaurant waar we heerlijk (en pittig!) geluncht hebben. Daarna was het door naar de beestjes. Alex wilde eerst de speeltuin in waar de beide kleintjes nog een hele poos geroetsjt en geschommeld hebben. Net toen we dachten dat Alex het moe was, wilde hij toch ineens naar de dieren, dus hup, ook dat nog erachteraan. Je kunt je vast wel voorstellen dat de twee moppies op weg naar huis heel, heel diep geslapen hebben.
Zij aan zij maakten Nova en Hugo er een vrolijke knoeiboel van
Zondag was het moederdag en onze plannen om naar Biltmore te gaan, vielen erg letterlijk in het water. De regen viel onophoudelijk maar buiten dat hadden we nog een extra verrassing: de kleine Hugo van onze Vlaamse vrienden Wim en Ann was in de loop van de nacht op bezoek gekomen. Volledig onverwacht had zijn (naar later bleek) zusje Lucie zich aangekondigd en zodoende hadden we een extra kleintje onder onze hoede. We zijn toen naar het kindermuseum in Greenville gereden, waar de hummels zich fantastisch geamuseerd hebben op een verder nogal troosteloze dag.
Alex vindt het prachtig
Het idee om dan maar op maandag naar Biltmore te gaan, liep ook mis. Het regende nog erger dan de dag ervoor, dus we moesten weer op zoek naar een binnenactiviteit. We zijn dus maar naar Charlotte gegaan, waar het Discovery Place ligt. Je zou kunnen zeggen dat het ook een soort kindermuseum is, maar de proeven zijn zo opgesteld dat ook volwassenen er een hoop lol aan kunnen beleven. Verder is er een klein aquarium bij en een stukje tropisch regenwoud en een theater waar je 3D films kunt bekijken. Zoals verwacht waren we kort na openingstijd daar en vlak voor sluitingstijd de deur uit, veel ervaringen en lachsalvo’s rijker. Om de avond makkelijk (en lekker!) af te sluiten, zijn we aansluitend uit eten geweest bij Olive Garden. Hier hebben we heerlijk Italiaans gegeten met een smakelijk glaasje wijn erbij.
Zicht op de bergen
Op dinsdag hebben we nog flink in de tuin gewerkt en het huis wat onder handen genomen. En met het nadere afscheid waren er wassen te draaien en koffers om in te pakken. Op woensdag is Alex zoals gebruikelijk naar school gegaan en zijn wij, zonder Rob, doorgereden naar Asheville om uiteindelijk toch nog naar Biltmore te gaan. Het bloemenfestival loopt er ten einde en na de tulpen, azalea’s en rhodondendrons was het nu de tijd van de rozen. Het voordeel van de regen was natuurlijk wel dat alles er bijzonder fris en groen bij lag! Van regen was verder niks meer te merken, een heerlijk temperatuurtje, af en toe een briesje en zalig kuierweer. Alleen Nova was niet helemaal in haar hum, de eerste kiezen komen eraan en ons poppetje heeft er weer flink veel last van. Om 16.00 precies stonden we bij de peuterspeelzaal voor de deur om Alex op te pikken. Na het eten, dat we voor het gemak bij restaurant Applebee’s hadden gehaald, hebben opa en oma nog leuk gespeeld met de kleinkinderen op de oprit. Bovendien hebben we het traditionele familieportret geschoten, want dat hoort er altijd bij. Woensdagavond kregen opa en oma nog even mee hoe een fikse onweersbui er hier aan toe gaat. Binnen de korste keren staat de wereld blank en de flitsen volgen elkaar in hoog tempo op. Het internet ligt eruit en zoals dat bij ons gaat: het water komt de keuken in. Daar moet nu ECHT iets aan gedaan worden.
Het is dus stil in huis. Erg stil. En ik mis mijn ouders en schoonouders met wie we allebei zulke fijne weken hebben gehad. Ik kijk al weer uit naar de volgende keer dat we elkaar zien. En tot die tijd… hebben we gelukkig foto’s, filmpjes en Skype!
Op zaterdagochtend waren we al vroeg in de weer. De dierentuin ging om 9 uur open en we waren even na half 9 al op de parkeerplaats. Het was erg fris die ochtend, maar het zou bijna 30 graden worden, dus we gingen desondanks in t-shirt en korte broek op pad. Kippenvel! Maar het zou beter worden, wisten we. Als eersten – letterlijk!- stonden we binnen toen de poort eenmaal openging en wauw! Wat een indrukwekkende dierentuin! In feite is het een groot stuk bos waar hier en daar stukken natuur zijn afgezet voor de dieren. Schit-te-ren-de verblijven (want hokken kun je het echt niet noemen) en prachtig onderhouden allemaal. Alex heeft een giraf mogen voeren, er was een dinosaurusbos, de beide kindjes hebben met veel genoegen in de draaimolen gezeten en we hebben een 4D film gezien over het vangen van een t-rex. Dat vond Alex toch wel een beetje eng, zeker omdat het beest voortdurend vlak voor je neus stond te stampen en brullen. Het was allemaal even fantastisch, behalve… de temperatuur. Want die bleef gewoon op 16 graden steken en daar waren we niet op gekleed. Brrr! Een zeer grove dwaling van de weerman. Voor het komende weekend hebben we ook al weer plannen gemaakt, namelijk een paar dagen in Atlanta. Maar nu weten we zeker dat het warm zal zijn, want vandaag is het weer omgeslagen naar bloedheet en dat blijft voorlopig zo.
Weten jullie nog dat het jaar net begon? En nu is het al weer april en bovendien Pasen! Op het kinderdagverblijf van Alex was het op Goede Vrijdag al feest. Er waren eieren verstopt die de kinderen mochten zoeken en in hun speciale emmertjes doen, er waren allerlei snacks om te snoepen, er waren leuke activiteiten rondom Pasen, kortom, het kon weer niet op. Het eieren zoeken had op Alex grote indruk gemaakt en toen Nova die kleurige dingen zag (en ook zag wat er in verstopt zat – CHOCOLADE!) was ze er ook direct helemaal weg van.
Samen met mama is Nova vervolgens aan de zoektocht naar paaseieren begonnen. En tjonge jonge, het mandje zat binnen de kortste keren vol! Iemand van de leiding kwam snel een tasje brengen, zodat we de eieren daar in konden doen en snel verder zoeken. Alex was natuurlijk een beetje beteuterd, want hij snapte niet zo goed dat hij niet mee mocht doen. Maar we verzekerden hem dat hij ook nog aan de beurt zou komen. Gelukkig werden de eieren voor de kinderen van 3-6 niet lang daarna in het grote veld gestrooid. Samen met papa stond Alex in de startblokken. 5..4..3..2..1! Papa’s strategie werd direct overboord gegooid en Alex graaide naar alles dat hij vinden kon. Ook hij kwam met een flinke hoeveelheid eieren weer terug.